Wielkanocne rozważania

Przed nami Wielkanoc - długo wyczekiwane dni  rodzinnego ciepła i miłości. Już po raz drugi przeżywana w warunkach pandemii, w reżimie sanitarnym, drastycznie ograniczającym możliwości naszego uczestnictwa w życiu religijnym.

Wielkanoc – czas obfitujący w tradycje oraz zwyczaje ludowe i choć część z nich niestety zanikła, to przecież pamiętamy o pisankach, święconce, dyngusie.

Wielkanoc – to przede wszystkim  nasze spotkanie ze Zmartwychwstałym Panem. Słowo i Chleb Eucharystii, tajemnica i dar paschalny, pozostają przez wieki jako nieustanna pamiątka męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa! 
 Wykorzystajmy dobrze te dni, zastanówmy się, co dla mnie tak naprawdę znaczy: spotkać Jezusa w XXI wieku, w realiach, w których żyję. Czy chcę przebywać z Nim tylko w uroczystej świątecznej atmosferze, czy może potrafię zaprosić Go do moich, często trudnych, rodzinnych i sąsiedzkich realiów. Czy pragnę szczerze powiedzieć: zostań z nami, Panie.  

              

Niech w tych rozważaniach pomoże nam św. Jan Paweł II

i jego wielkanocne orędzie z 2005 roku:

Czytaj więcej...

„Jeśli chcesz znaleźć źródło,

musisz iść do góry, pod prąd”

 

Słowa św. Jana Pawła z "Tryptyku Rzymskiego" mogą być odczytane jako piękna, poetycka metafora Wielkiego Postu. Czasu sprzyjającego wzmożeniu modlitwy, pokuty i jałmużny, otwierającego serce na pokorne przyjęcie woli Bożej.

Jak go dobrze przeżyć w rozpędzonym świecie, w którym brakuje nam czasu na rozmowę, w którym komórkowy telefon zastępuje spotkanie, a serial jest jedynym źródłem wiedzy o życiu? Jak przeżyć go w czasie pandemii, który zwyczajne ludzkie kontakty uczynił jeszcze bardziej trudnymi? Co uczynić, by nie stał się tylko tradycją.

Kościół daje nam ten czas, wskazując duchową drogę, będącą przygotowaniem do ponownego przeżywania wielkiej tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, przede wszystkim poprzez pilniejsze słuchanie słowa Bożego oraz bardziej wielkoduszne praktykowanie umartwienia, dzięki czemu możemy hojniej przyjść z pomocą bliźniemu w potrzebie."

Może trzeba znaleźć chwilę na rozmowę z Bogiem w drodze do pracy albo każdego dnia przeczytać kilka wersetów z Pisma Świętego.

Może zrezygnować nie tylko z różnych przysmaków, ale wyrzec się plotek, narzekania, ulubionych gier komputerowych i programów telewizyjnych.

Może wreszcie rozejrzeć sie wokół siebie i pomóc sąsiadom albo jakiejś organizacji charytatywnej.

Wielki Post jest potrzebny każdemu z nas. Jeśli dobrze go przeżyjemy, za czterdzieści dni spotkamy się naprawdę ze Zmartwychwstałym Chrystusem. Wielkanoc stanie sie dla nas prawdziwym świętem, z nie tylko okazją do pójścia z koszyczkiem do kościoła w Wielką Sobotę, bo tak każe tradycja.

 Czy podejmiesz wyzwanie?

Wielkopostnym refleksjom niech towarzyszy poezja. To tylko dwa z wielu wierszy polskich poetów, które podejmują ten temat.

 

Andrzej Dyczewski

Żyjesz

Czy pościłem czterdzieści?
Czy klęczałem chociaż trzy?
Mówiłem zbyt mało,
czyniłem zauważalne
znaki dla siebie, nie dla innych.

 To było złe — przepraszam Cię.
Ty uznałeś, że można mi zaufać,
Dałeś mi łaskę uwierzenia,
Dałeś mi dar zobaczenia,
że w tym grobie - po wschodzie słońca,
gdzie Anioł szat twoich pilnuje,
już nie ma Ciebie.
Zmartwychwstałeś!
i jesteś razem ze mną.

 

Julian Tuwim

Chrystusie…

Jeszcze się kiedyś rozsmucę,
Jeszcze do Ciebie powrócę,
Chrystusie…

Jeszcze tak strasznie zapłaczę,
Że przez łzy Ciebie zobaczę,
Chrystusie…

I taką wielką żałobą
Będę się żalił przed Tobą,
Chrystusie,

Że duch mój przed Tobą klęknie
I wtedy – serce mi pęknie,
Chrystusie…

Post

 

Prośba do Matki Bożej

 

Mijają lata, różnie bywało,

Historia pisze wzloty, upadki,

Jeżeli czasem ból nam doskwiera

Pomocy zawsze szukamy u Matki.

 

Teraz koronawirus na świecie,

Kto nam  pomoże, to Matka przecież.

Prośmy Ją zatem w dzień i w noc,

Aby pandemia straciła moc.

 

Matko Najświętsza, jedna, jedyna,

Wstaw się za nami do swego Syna,

Nad całym światem niech się zmiłuje,

A każdy człowiek opiekę czuje.

 

               Janina Chrząstek

 

Znalezione obrazy dla zapytania: matka boża borowieńska

 


Transmisja Mszy Świetej

w niedzielę 13.12.2020 o godz. 11.30

odbędzie się na naszej stronie internetowej

w okienku poniżej: 

 W przypadku, gdy transmisja nie uruchamia się automatycznie, należy kliknąć przycisk "odtwórz" w lewym dolnym rogu okienka. Należy też włączyć głos oraz go odpowiednio wyregulować w okienku i na urządzeniu.


Jeśli nie widać okna video, a zamiast tego widać jedynie białe okno, należy zamknąć przeglądarkę i otworzyć ją ponownie. Można to kilkakrotnie powtórzyć, albo użyć poniższego linku: 

- OGLĄDAJ BEZPOŚREDNIO -


Adwent

-czas oczekiwania-

Trwa Adwent -bogaty w symbolikę, czterotygodniowy okres przygotowania do Bożego Narodzenia oraz oczekiwania na koniec czasów i ostateczne przyjście Jezusa Chrystusa. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.

Czy znam i rozumiem znaczenie wszystkich adwentowych symboli? Na adwent składają się cztery niedziele adwentowe. Tradycją są odprawiane w tym okresie msze, zwane roratami. Co to są roraty? Są to msze święte ku czci Marii Panny, na pamiątkę tego, że przyjęła nowinę od archanioła Gabriela zwiastującego, iż zostanie Matką Syna Bożego. Roraty są odprawiane o wschodzie Słońca. Charakterystycznym elementem rorat jest zapalanie specjalnej świecy ozdobionej białą wstęgą, umieszczonej w pobliżu ołtarza jedynie w Adwencie. Symbolizuje Najświętszą Maryję Pannę. Współcześnie z uwagi na udział dzieci i młodzieży roraty odprawia się często wieczorem. Dzieci przychodzą na msze roratnie z zaświeconymi lampionami. Wieniec adwentowy - jakie jest jego znaczenie? Jest przejawem ludowej domowej pobożności. Wykonany z gałązek iglastych z czterema świecami, które zapala się kolejno w każdą niedzielę. Zapalanie świec oznacza czuwanie i gotowość na przyjście Chrystusa. Wiąże się to ze słowami Chrystusa, który określał siebie mianem „światłości świata”. Pierwsza świeca - symbol przebaczenia przez Boga nieposłuszeństwa Adama i Ewy wobec Niego. Druga - symbol wiary patriarchów Narodu Izraelskiego jako wdzięczność za dar Ziemi Obiecanej. Trzecia świeca - symbol radości króla Dawida, który celebruje przymierze z Bogiem, czwarta  - symbolizuje nauczanie proroków, głoszących przyjście Mesjasza. W Wigilię Bożego Narodzenia wszystkie palące się świece stanowią symbol bliskości „przyjścia” Jezusa. Światło świec w wieńcu oznacza nadzieję. Zieleń stanowi symbol trwającego życia. Natomiast kształt kręgu symbolizuje wieczność Boga, który nie ma początku ani końca, oraz wieczność życia Chrystusa. Wieniec adwentowy jest symbolem wyczekującego w miłości i radości Ludu Bożego. Stanowi także symbol zwycięstwa i godności królewskiej. Jest formą hołdu dla oczekiwanego Chrystusa jako zwycięzcy, króla i wybawiciela.

Przeżyjmy ten czas w skupieniu i radosnym oczekiwaniu. Nie dajmy ogłupić się wszechobecnej korupcji, która już od połowy listopada zachęca nas do większych zakupów.  Kolędy w supermarketach, wesolutki dziadulek z reniferkiem, udający św. Mikołaja, błyszczące dekoracje nie mogą przysłonić nam istoty Adwentu. Boże Narodzenie, na które czekamy, to piękne i ważne spotkanie z bliskimi, ale przede wszystkim spotkanie z Bogiem.  

RORATY

Najbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, zwłaszcza w Polsce, są Roraty. Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny, zwykle bardzo wcześnie rano. Wierni, często w ciemnościach przenikniętych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec, wraz z Maryją czekają na wybawienie jakie światu przyniosły narodziny Zbawiciela.

W niektórych miejscach na roratnich Mszach na początku w procesji z kruchty kościoła do ołtarza z lampionami w ręku idą dzieci. Mszę św. rozpoczyna się przy wyłączonych światłach, mrok świątyni rozpraszają jedynie świece i lampiony. Dopiero na śpiew “Chwała na wysokości Bogu” zapala się wszystkie światła w kościele.

Uczestnictwo dzieci w Mszach roratnich wiąże się ze zwyczajem podejmowania różnych dobrych postanowień na czas Adwentu. Dzieci często zapisują te postanowienia na kartkach, składanych następnie przy ołtarzu. Mają one wyrażać wewnętrzne przygotowanie do Bożego Narodzenia i chęć przemiany życia.

Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy ozdobionej mirtem, nazywanej roratką. Symbolizuje ona Maryję, która jako jutrzenka zapowiada przyjście pełnego światła – Chrystusa. Innym zwyczajem jest zawieszanie w kościele wieńca z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Z upływem kolejnych tygodni podczas Rorat zapala się odpowiednią liczbę świec. Świece i lampiony tak często używane w liturgii adwentowej wyrażają czuwanie. Nawiązują one do ewangelicznych przypowieści m.in. o pannach mądrych i głupich. Światło jest też wyrazem radości z bliskiego już przyjścia Chrystusa.

Copyright © 2021. Parafia Borowno  Rights Reserved.